1. لمس: آیا بافت ظریف است و ذرات یکنواخت هستند. کیفیت لوله مشکلی را حل نمی کند. اگر آن را لمس کنید ، ذرات درشت با سایر ناخالصی ها مخلوط می شوند.
2. سوزاندن: هنگام اخراج بصری و مفید است. لوله های الیاف شیشه که با پلاستیک های بازیافتی و سایر ناخالصی های مواد اولیه مخلوط شده اند ، دود سیاه منتشر کرده و بوی تندی دارند. پس از سوزاندن یک ماده خوب ، دود سیاه و بی بو منتشر نمی کند و مایع مذاب پس از سوزاندن هنوز بسیار تمیز است.
3. بو: بو می دهد یا نه. لوله های خوب فاقد بو هستند و لوله های ضعیف نیز بوی عجیبی دارند. احتمالاً به جای پلی پروپیلن با پلی اتیلن (یعنی PE) مخلوط شده اند.
4. سر و صدا: یک لوله فایبرگلاس خوب دارای کیفیت خوب&؛ انعطاف پذیری&است. خرد كردن آن بسيار آسان است زيرا مواد پر كننده كربنات كلسيم زياد است كه طبيعتاً لوله فيبرگلاس مناسبي نيست. لوله الیاف شیشه ای که قابل شکستن نیست لزوما لوله خوبی نیست. نکته اصلی این است که به مواد اولیه و فناوری پردازش نگاه کنیم.
5- نیشگون گرفتن: لوله الیاف شیشه سختی قابل توجهی دارد و می توان آن را به میل خود به یک لوله تغییر شکل داده فشرده کرد. قطعاً لوله PPR نیست.
